سوتک

يا سلام!
داشتم اين مصاحبه رو مي خوندم که تازه اسمشو فهميدم: بيماري همه چيز سوژه‌بيني!
يه زماني دقيقا به همين مرض گرفتار شده بودم! نفس مي کشيدم برام سوژه مي‏شد و حرف داشتم برا گفتن، ‏اما چند وقتيه انگار به بيماري ديگه‏اي مبتلا شده‏م! بيماري «خب آخرش که چي؟» گويي! بديشم اينه که بلافاصله بعد از اون يکي اومد سراغم، ‏حتي نذاشت دوران نقاهت اون طي شه!!!
حالا چند وقتيه که با اين مرض جديد دست و پنجه نرم مي‏کنيم!
برا خودمون طبيب هم شديم و نسخه پيچيديم که يه مدت سکوت، شايد درمانش باشه!... بهتر که نشديم هيچ، بدتر هم شديم! همون چهارتا کلمه حرف زدن هم داره يادمون مي‏ره! نسخه‏هه که جواب نداد... گفتيم بي خيالش شيم!
همين ديگه!
دعايمان کنيد!


سالروز شهادت امام هادي بود، دعا کنيدکه از پيروانش باشيم!


نوشته شده در  يکشنبه 16/4/1387ساعت  11:54 عصر  توسط سوتک 
  نظرات ديگران()

ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ
[27/5/1387- 7:7 ص] موساي من!
[27/4/1387- 11:34 ع] بها نه؛ بهانه!
[23/4/1387- 10:59 ع] وقتي بي حجاب بوديم!
[16/4/1387- 11:54 ع] مرض وبلاگي
[10/2/1387- 1:33 ص] انتظار...
[5/2/1387- 10:25 ع] خلاص!!!
[آرشيو شده ها]